naar huis, over het weiland, over de sloot en over de weg naar huis gekregen. We hebben nooit gehoord wat zijn vader daarover heeft gezegd, maar de boom is geplant. Waarschijnlijk hebben al zijn broers hem wel geholpen. Hij gaf appels toen wij opgroeiden als kind. Ik vond ze niet erg lekker, maar er was weinig anders om op te kau wen, dus aten we ze op. Vader dacht dat ik ze lekker vond en het eerste jaar dat ik in Amerika was kregen we een doos met die appels op gestuurd. "Ik weet dat je ze altijd lekker hebt gevonden", schreef hij in een brief. "Het is een klein aandenken aan thuis." Maar toen we de doos opendeden, waren ze alle maal rot. We hebben veel gelachen, maar we hebben va ders gevoelens gespaard en het hem nooit verteld. Toen ik na drie jaar weer terug was in Nederland zag ik dat de oude boom was doodgegaan. Deze keer voorgoed. Vader naar de markt. 22 Historische Vereniging Texel Nummer 130, maart 2019

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Uitgave Historische Vereniging Texel | 2019 | | pagina 24