- V Thijs, Hanna, Corrie, Jaap, Dirk, Jos, Riek, Jan, Annelies en Kees van Heerwaarden. jutterfamilie. We kennen de duinen als onze broekzak. Gelukkig hadden ze gevoel voor humor en ze lachten erom. "Wel, we kunnen jullie geen bekeuring geven. Het is niet verboden om hier te zijn, maar als jullie mijn doch ters waren dan zou ik jullie een flink pak rammel geven. Vader en de jongens brachten die avond een paar mooie stukken hout mee naar huis. Geen idee hoe ze dat heb ben gedaan. Ik vermoed dat je daarvoor meer ervaring moet hebben als jutter. "De dochter zijn van" is blijkbaar niet voldoende. Middelbare schooljaren 1943 - 1947 In onze familie was het niet gebruikelijk dat kinderen naar de middelbare school gingen. Dat deed je niet. Je ging op de lagere school door tot en met de zevende klas en daarna zei je de schoolmeesters goedendag en ging aan het werk. Voor de meisjes bestond dat meestal uit moeder helpen met huishoudelijk werk of je deed dat bij een ander tegen betaling. Sommige meisjes konden een baan vinder als verkoopster in een winkel, maar dat was het dan wel. De jongens, als ze boerenzonen waren kre gen in het bedrijf een plaats. Anderen gingen in de han del of werden boerenknecht. Alleen de kinderen van de schoolmeester gingen naar de middelbare school. En toen kwam de oorlog met de Duitse bezetting en dat ver anderde de regels. Precies toen mijn lagereschoolklas be zig was met het aftellen naar de vakantie en het "tot - ziens- school" in april 1943 werden het begin en einde van het schooljaar veranderd naar 1 september. (Hoewel verschillende landbouwscholen daarna nog vasthielden aan 1 april.) En bovendien moesten alle leerlingen minimaal 8 jaar naar school in plaats van 7. Dat betekende dat we ander half jaar langer op school moesten blijven. We waren erg teleurgesteld, ook al omdat onze meester niet zo goed was. Hij kon geen lesgeven, was erg sarcastisch en ieder een had een hekel aan hem. En er was geen leerplan voor ons. Dus plotseling wilden er heel veel kinderen naar de middelbare school. Dan leerde je tenminste nog iets. Ik vroeg mijn ouders of ik ook mocht gaan. Ze zagen er het voordeel van in en zo kwam ik op de middelbare school. Mijn oudere zus en broers waren jaloers en ik be greep wel waarom. Zij moesten gaan werken toen ze der tien waren. Het was goed dat er zoveel van mijn klasge noten ook meegingen, anders had ik me erg eenzaam gevoeld. Het was een beetje "boven mijn macht" in een aantal opzichten. Ik had niet de manier van leven, kle ding en zo die andere kinderen wel hadden. Maar mijn nicht Emmy en ik werden goede vriendinnen en we von den steun bij elkaar. Bovendien waren we altijd de beste van de klas geweest dus het leren op zich was geen pro bleem. De klassen werden gegeven in noodlokalen, want de Duitsers hadden het schoolgebouw gevorderd. De noodschool was overvol, er waren geen paden tussen de banken en in onze eerste klas waren 56 banken. Na het eerste schooljaar gingen er heel wat leerlingen van school 18 Historische Vereniging Texel Nummer 130, maart 2019

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Uitgave Historische Vereniging Texel | 2019 | | pagina 20