DRIE GENERATIES AGENANT, MOLENAARS IN DE SCHAAPSKUIL. Naar de Schaapskuil. Een gereformeerde gemeente te Oude Niedorp. Vóór 1811 werden de gegevens over doop, huwelijk en begraven bijgehouden in de kerkelijke registers. In het trouwregister van de gereformeerde gemeente te Oude Niedorp ten tijde van dominee T. Slot staat: 1793 9 Junij Aarjen Reinderts Agenant, jongem. alhier, en Maartje Willems Goverts j.d. van Haringkarspel. Aarjen, ook wel Arie genoemd, verdiende de kost als dagloner en ging met zijn zwangere vrouw in Oude Niedorp wonen. In veel gezinnen in ons land was het geen vetpot. Tijdens de strenge winter van 1794-95 trok een Frans leger ons land bin nen en stadhouder Willem V vluchtte met zijn gezin naar Engeland. ’Revolutionaire comités’ namen de macht over en onze overzeese handel kwam stil te liggen. Ook op het platteland waren de gevolgen van deze omwenteling merkbaar en werd het voor velen nog moeil ijker om de eindjes aan elkaar te knopen. Zo ook voor Arie en Maartje Agenant. Ze kregen tien kinderen, waarvan er vier heel jong stierven. Hun tweede kind, Willem, werd op 8 februari 1795 inge schreven in het doopregister van de gere formeerde kerk te Oude Niedorp, in de tijd dat A. Numan daar predikant was. ”Een polderland dat slechts boven water gehouden wordt door al dat zwoegen der oude windmolens, die wij met hun lange armen zien zwaaien door de lucht. Het is een land van weiden en akkers, doorsneden door duizenden slooten.” Dit schreef Dr. A.A. Beekman in 1932 in zijn boek ’Nederland als pol derland, een beschrijving van den eigenaardige toestand der belangrijkste helft van ons land’. Laag gelegen stukken land, een mole naar en een polderbestuur zijn altijd onafscheidelijk met elkaar verbonden geweest. De molenaar moest in de eer ste plaats zorgen dat het water in zijn polder op peil bleef en daarnaast had hij rekening te houden met de wensen van zijn meerderen. In deze uitgave van Toendertoid willen wij verhalen over de Schaapskuilmeer- polder. In vorige nummers is aandacht besteed aan het beeldmerk van onze stichting ’de kotmolen’ en aan Jan Zutt, de rietbaas van de polder. Nu komen drie generaties Agenant aan bod, mole naars in de Schaapskuil, in een verhaal waarin Willem, Arie en Jacob Agenant centraal staan en dat ruim tweehon derd jaar geleden in Oude Niedorp begon. Opmerkelijk is, dat Willem, Arie en Jacob ieder een andere gods dienst beleden. Willem Agenant groeide op en kreeg ken nis aan Neeltje Boogaardt. Zijn geliefde was gereformeerd, kwam ook uit de gemeente Oude Niedorp en was een jonge boerendochter. Op zondag 7 september 1817 trouwde te Oude Niedorp: Willem Agenant, daglo ner, tweeëntwintig jaar en dus nog min derjarig, met Neeltje Boogaardt, zonder beroep, bijna twintig jaar, ook minderja rig- Gedurende de eerste acht jaren van hun huwelijk woonden zij met hun kinderen Ariën, Neeltje en Geertje te Oude Nie dorp. Daarna verhuisde het gezin naar de gemeente Harenkarspel en bewoonde in wijk F het huis nummer 507. Deze daglo- nerswoning was van Piet Wonder Czn. en stond aan de ringvaart van de Heerhugo- waard in het buurtschap Oude Niedorper Verlaat. De Schaapskuilmeerpolder, bedijkt en drooggelegd in 1632, lag in het zuidooste lijke deel van Harenkarspel en was ruim 50 ha. groot. Aan de oostdijk van deze polder stond een kotmolen met daarnaast 13

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Toendertoid: Stichting Waarland van toen | 1996 | | pagina 15