De bakkerswinkel was het domein van Doortje. Hierbij geholpen door Karin en later zus Monique Kaandorp. Op de toonbank stond een grote stopfles met hartjes om de klanten te trakteren. Nu nog weten vele volwassenen dat die hartjes daar stonden. Als kind snoepten zij al hiervan. Nu nog weet Doortje de namen van de klanten. De was had Doortje boven op het plat te drogen hangen. O, o, wat was dat snel naar beneden rennen als de winkelbel ging. Het is altijd goed gegaan. Maar toen ze met pensioen ging en in een mooi huis woonde, viel ze in de eerste maand van de trap. Doortje heeft nog meer verhalen: een mevrouw komt brood kopen in de winkel. Het brood moet in de tas, maar de tas is verdwenen. Er wordt overal rondgekeken. Geen tas te vinden. Doortje is zeer behulpzaam en vraagt verder: "Waar bent u als laatste geweest?" "In de Berenkuil", was het antwoord. Doortje bood meteen haar fiets aan om de tas te gaan zoeken in de Berenkuil. Gelukkig, de tas stond daar nog. Een dankbare klant kwam weg met tas en brood. Het was in de tijd dat de bus nog door het dorp reed. Een buschauffeur vond het fijn als hij dienst had en langs de bakkerij kwam. Hij zette de bus gewoon aan de kant en zei tegen de passagiers dat hij even wat spouwers ging halen bij de bakker. Spouwers, dat zijn harde beschuitbollen met anijszaad er op. Mmmm, heerlijk. Volgens de chauffeur. Dat kon nog in die tijden. In de zomervakanties was het vaste traditie, dat Dirk voor een camping eens per week stokbrood deeg ging maken. Vier bakkerij-emmers vol. Voor hij slapen ging zei hij tegen Doortje dat als het deeg te hoog rees, zij er maar een klap op moest geven. Op de dag dat de zaak definitief sloot is er een film gemaakt. Toen de deur al op slot en de filmcamera in de tas was kwam vrouw Koel nog afscheid ne men. Zet je camera maar weer aan, ik doe de winkel weer open was de reactie van Doortje. Hiermee schreef vrouw Koel geschiedenis als laatste bezoe ker van bijna zeventig jaar bakkerij Goedhart. En zo kon Doortje wel door gaan. Wij gingen weer voldaan weg. Doortje zwaaiend achterlatend en twee foto's en tekst voor het Jubileumnummer rijker. Nog één ding. Het heeft wel niet met bakken te maken maar wel met Goedhart. Over de camping die ook door de Goedharten werd uitgebaat is in 2011 een boekje gemaakt door een zeer trouwe camping- gast. De boekjes zijn nog in de winkel te krijgen. Dank is verschuldigd aan buurvrouw Marian Boer die een wezenlijke bijdrage geleverd heeft aan dit stukje. De winkel is nu veranderd in een woonhuis Cultuur-historische Vereniging Scoronlo december 2013 herhaling

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Tijdschrift van cultuurhistorische vereniging Scoronlo | 2013 | | pagina 90