u jn JroJmr S'Arc/, Ondertussen werd hij naar de genieschool gestuurd om tot genie-inspecteur te worden opgeleid. Zo werd hij uiteinde lijk in 1959 daarmede rijks ambtenaar. Een aan de muur in zijn woonkamer hangende oorkonde laat weten dat hij twee├źntwintig jaar bij defensie werkte. Aan dezelfde wand een andere oorkonde waarop te lezen staat dat hij op 20 april 1998 tot ridder in de Oranje Nassau Orde werd benoemd. Wat heeft Piet zoal naast zijn normale werk in zijn vrije tijd gedaan? Wat zijn zijn hobby's? Enkelen hebben we hierboven al genoemd. Zo heeft er tijdens een verlichtingsavond een zweefmolen van hem in Groet gestaan. Hij heeft zijn aandeel in de verlichting tijdens de plaatselijke markten en ook zorg voor het geluid. Hij is be zig geweest als toneelmeester. Maakte decors en hielp op de school "van Guus Wilders" bij de handenarbeid. In 1977 werd als blijk van waardering zijn naambord aan een muur boven het schoolplein bevestigd. Piets moeder, geboren in Drente, stierf eenentwintig jaar en acht maanden oud aan de z.g. vliegende tering. Zijn vader ging terug naar Drente. Piet werd in het pleegoudergezin Smit opgenomen. Zijn pleeg moeder stond in de winter 's morgens om vier uur op om de kachel in het tweeklassige schooltje aan te zetten, waar Piet haar bij heeft geholpen. Er werd met turf en briketten gestookt. Ook heeft hij met zijn pleegvader mee moeten helpen petroleum te venten. Dat ging met een handkar door Groet, Schoorl en Bergen. En in de winter dus door de soms hoge sneeuw. Piet is in Groet geboren. Hij heeft zelf twee kinderen, een dochter en een zoon. Zijn vrouw overleed op vieren- tachtigjarige leeftijd zeven jaar geleden. Samen hebben ze twee kleinkinderen en twee achter kleinkinderen. Piet mag zich ondanks een nieuwe hartklep, suiker en een nieuwe heup op een nog redelijke gezondheid verheu gen. Opvallend is zijn nog sterk heldere geest. Stil zitten doet hij dan ook niet. Is hij niet aan het fotograferen en op stap om oude foto's te laten ver groten, dan geeft hij met Paul Oudendijk voordrachten over en de vertoning van 35 mm polygoonjournaals. maar Piet zelf laat het je weten alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Van je veer tiende met veel inzet aan de slag tot op de dag van heden. Wat een voorrecht als je zo oud mag worden. Gekard M. Kramer Het was soms bijna moeilijk voor mij om zijn weergave van zeker zijn druk arbeidsverleden met korte notities bij te houden. Je bent er verwonderd over, Cultuur-historische Vereniging Scoronlo december 200s m i Piet Kootstra bezig met het maken van zijn schilderezeltjes in de schuur. Dit is nu Pietje Kootstra in de tuin

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Tijdschrift van cultuurhistorische vereniging Scoronlo | 2008 | | pagina 15