d'Onderweg in d oorlog SUrcA +£erg rf/f Ih/trfi. Abdijc (Ji&dam Het begin Het veerpont De scheurplicht De verdediging Eerst zingen //alm "a fiy, J 'uCr/ em ettfea'', oO-e jéjr miTfC 10 mei 1940's morgens half 4. Een ontzaglijk lawaai wekte ons uit de slaap. Borden, kop en schotels, alles rammelde door elkaar. Het was nog geen meikerstijd, maar de herrie was zodanig dat de slaap weg bleef. Radio aangezet. Toen bleek dat de Duitsers binnengevallen waren. Het toenmalige vliegveld in Bergen werd gebombardeerd, zodoende dat ontzettende gedruis. Vader (Arie Bijl) was op 25 februari '40 gestorven. Moeder, zus Alie, broer Klaas en onder getekende bleven achter. Klaas en ik zetten het veehouderbe- drijf op de boerderij Onderweg 14, thans fam. van Meer, voort. Wegens de karige toewijzing van bonnen voor veevoer en kunstmest, maar vooral door een gegraven tankval die ons land in tweeën sneed, moest de veestapel drastisch ingekrom pen worden. Waar voorheen 18 a 20 koeien een weldadig bestaan hadden, werd het nu moeilijk om 12 koeien in leven te houden. Het grootste deel van ons land lag achter de tank val. Dat betekende dat we altijd via Schoorldam moesten om er te komen, wat een flinke omweg was. Hooi en mestrijden, alles via Schoorldam. Een tochtige koe dito. De stierenhouder Kroon woonde op een boerderij Laanweg/Voorweg. De dekking vond plaats op het erf 'Ons genoegen\ Een toepasselijke naam! Thans staan daar op die plek een aantal leuke huizen, waarvan één bewoond door Pim, de jongste zoon van Kroon. Melken moet 2 x per dag gebeu ren. Als een schrikbeeld stond ons voor ogen, dat we ook over Keulen en Aken bij de koeien moesten komen. Daarvoor bedachten we een 'pont\ Een partij hout aan elkaar getim merd en een ijzerdraad om vooruit te komen. Zo gingen we iedere ochtend en avond met bussen en emmers naar de overkant. Een vrij groot deel van ons schamele areaal grasland moest omgeploegd worden om voed sel te telen. Wij verbouwden tarwe, rode kool en een klein stukje tabak. Met de tarwe ging het goed, maar met de kool niet. Een koolduivenplaag had een halve opbrengst tot gevolg. Van de tabak wist buurman Blom (de boefjeshoeve) sigaren te maken. Via 1 kg gedroogde bladeren naar een fabriek in Den Haag, Ed Laurens, leverde 1000 sigaretten op. De nieuwe overheid stelde het zeer op prijs dat wij ons steentje bijdroegen aan de veiligheid van ons land. Op Camperduin werd een indrukwekkend ver dedigingsstelsel gebouwd. Broer Klaas werd 'uitgenodigd^ om iedere week een dag behulp zaam te zijn. Ikzelf werd waar dig gekeurd om Bergen aan Zee te 'beveiligen'. Dat moest om ongeveer 10 dagen gebeuren. Er werden ongeveer 8 boeren gevorderd. Ik ging dan met de driewielige kar met 2 paarden ervoor, (1 van buurman Delis) met 'opgewekt gemoedv op pad. Eerst verzamelen voor café 't Trefpunt. Om 08.00 uur ging de karavaan stapvoets richt 't Zeedorp. Niemand had haast, zodoende was het 10.00 uur dat we er arriveerden. Van Bergen aan Zee werd je toen niet vrolijk. Inwoners weg en vele huizen gesloopt. Ook het werk wat we moesten doen was nu juist niet geest verheffend. Er lag een grote hoop grind. Dat moest op de kar geladen worden, grind opscheppen is een afschuwelij ke klus. Dan een stukje rijden naar strand of duin en weer terug. Als de soldaat/ opzich ter even weg ging hielden we allen 'pauze\ Om 5 uur kwam het verlossende sein dat we het naargeestige dorp mochten verlaten. In vliegende vaart huiswaarts. Het is een keer gebeurd dat ik moest rijden en die dag om 08.00 uur een gezongen dienst was in de kerk. Ik was lid van het koor en ging naar de kerk. Toen ik thuiskwam stond er al een soldaat op mij te wachten. Ik vertelde waar ik geweest was. Vlug de paarden inspan nen en weg wezen. Blijkbaar een goede soldaat geweest, want er waren geen gevolgen. Cultuur-historische Vereniging Scoronlo november 2006

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Tijdschrift van cultuurhistorische vereniging Scoronlo | 2006 | | pagina 14