[i Wederopbouw Het schilderswerk nam na de Tweede Wereldoorlog een grote vlucht. De wederopbouw gaf het Heerhugo- waardse bedrijf veel werk. Dat blijkt uit krantenadver tenties. In mei 1946 vroeg Dirkmaat - met als postadres Nieuweweg G14, het woonhuis van Dirk Pieter en Trien - schilders en leerlingen voor klantenwerk en ‘opbouw Wieringermeer’. Met ‘zeer prettige en gunstige arbeids voorwaarden met vervoersregeling’. En ‘voor pension kan worden gezorgd’. De Wieringermeer bood Dirkmaat veel werk. De onder- waterzetting van deze polder in april 1945 had enorme schade veroorzaakt. Driekwart van de bebouwing was volledig vernield. Dat ging om vierhonderd boerderijen, duizend woningen, zeven scholen, twee kerken en vele pakhuizen en andere schuren. Honderd andere boerderijen, 150 woningen en zeven kerken waren licht tot zwaar beschadigd. eisten nieuwe werkmethodes. Dirkmaat verzorgde toen al cursussen in Beemster, Opperdoes, Enkhuizen en Heerhugowaard, zo vermeld de de krant. Ook richtte hij zich op Den Helder en om geving. In de eerste oorlogsjaren zette hij zijn opleiding voor vakbekwaamheid en gezellen voort. ‘Geïllustreerde prospectus en proefles gratis’ meldde hij in 1942 in een advertentie. ‘Alles ging op de fiets’, vertelde Dirk Pieter begin jaren tachtig in een interview over zijn eerste jaren met cur sussen. ‘Dat was in de oorlogsjaren niet niks. Het was in de avond naar huis rijden wat je kon. Ik moest voor twaalven binnen zijn’. In dat interview zei hij verder: ‘Ik heb mij lang kunnen wijden aan het werk dat mij lief was: mensen de vreugde en kennis van ons mooie vak bijbrengen’. Na de oorlog breidde ‘Dirkmaat Heerhugowaard’ het aanbod van schildercursussen uit. In de Texelsche Cou rant werd in september 1945 geadverteerd met ‘repeti- tiecursussen etalleur’ en ‘plakkaatschriftcursussen’. De ondernemer wist goed hoe hij zich moest laten zien. In 1946 prees hij zich in het Nieuw Noordhollandsch Dag blad aan als ‘het opleidings-instituut bij uitnemendheid voor de Noord-Hollandse schilder’. Die kon bij hem ook terecht voor het diploma vakbekwaamheid behangen. Heerhugowaard was ‘gemakkelijk per trein te bereiken’, benadrukte hij. Nog royaal zichtbaar vanaf De Genest- laan, jaren negentig. Door uitbreidingen bij Dirkmaat raakte de boerderij die een belangrijke rol speelt in de historie van het bedrijf, steeds meer uit het zicht. ,,Wij hebben jaren in de Wieringermeer gezeten”, vertelt Gijs. Als jochie van vier of vijf jaar ging hij soms met zijn vader mee naar de Zuiderzeepolder. „Tussen de armen van vader, voorop de motor, een Jawa.” De dienst der Domeinen van het Rijk besteedde het schilderwerk van de boerderijen steeds aan. Gijs: ,,Met een dump reed een vaste ploeg dagelijks naar de Wie- ringermeer. Dit was onze eerste auto, die had geen f Él jij Bn 50 Een halve eeuw geleden was de stolp - vanaf eindjaren zestig volledig in gebruik als opslagruimte - nog goed te zien. Juli 2022, Wietse Metselaar toont zijn Rond begin jaren zeventig, schilders bedrijf Dirkmaat aan de Middenweg. Met nieuw woonhuis, nieuwe winkel en nieuwe werkplaats. uit 1997. ‘Meester glaszetter’ staat er op het plaatje. Met onafscheidelijke glassnijder. Met de vut, voor de laatste maal beroepsmatig actief als glaszet ter. In 1997 stopte Wietse Metselaar bij Dirkmaat, na 43 jaar. öi—afscheidscadeau V .ft l.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Overhaal: historisch magazine Heerhugowaard | 2022 | | pagina 51