43
Er zijn dus nogal wat verenigingen, groepen en clubs
geweest in het Waardse. Zoals geschetst ieder met een
eigen aanhang. De verenigingen waren niet elkaars con
currenten maar toch was het bezoeken van een andere
voorstelling dan die van de eigen club niet gebruikelijk.
Ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van Cultureel
Centrum De Schakel vond een bijzondere gebeurtenis
plaats. Vijf toneelverenigingen die samen een eenakter
festival in de Schakel hebben georganiseerd. Ieder speel
de zijn eigen eenakter (kort toneelstuk). Het evenement
was een succes en is enkele malen herhaald.
Dat was ook het geval met Stralend Grijs, doel
groep senioren. Deze club, met een pretentieuze
naam heeft ook maar kort gestraald!
En dan tenslotte Toneelvereniging Togido met als
thuisbasis Veenhuizen. Deze vereniging is de enige
die nog actief is en jaarlijks een of meer
uitvoeringen verzorgt. De club heeft een zeer trou
we aanhang. Hopelijk blijven ze nog jaren actief.
klein geslagen en de voorstelling werd afgelast. De tekst
was overigens om bij in slaap te vallen!
Er werd wel veel gevraagd van de bezoekers. In de jaren
twintig begon de avond om 7 uur met een drama. Daarna
zo rond de klok van half twaalf volgde nog een blijspel of
klucht en dan was het de beurt aan “bal na”. Je moest er
wat voor over hebben. Tijdens de Tweede Wereldoorlog
werd wegens de avondklok vroeg in de avond of 's-mid-
dags gespeeld.
Harmonie speelt een aantal keren het bekende “Op Hoop
van Zegen”. In 1935 vermeld een recensent hierover
kritisch dat één van de spelers “die normaal de beste is
zijn rol niet goed kende en dat zijn spel hier zeer onder
te leiden had”. In 1949 is de recensent over de opvoering
van hetzelfde stuk aanmerkelijk positiever. Hij meldt en
thousiast: “Het spel is me meegevallen”, om vervolgens
te melden dat “er op de verkeerde momenten gelachen
was”. Tsja, zo’n Courant moet vol, nietwaar?
Ook bij Harmonie werden, zoal als eerder gememoreerd,
recensenten met alle egards ontvangen. Maar dat leidde
blijkbaar niet in alle gevallen tot blijvend goede relaties.
In 1960 vermeldt de Alkmaarsche Courant dat haar
verslaggever de toegang tot de zaal is geweigerd! Ondui
delijk is inmiddels of dat mogelijk te maken had met een
slechte recensie over een eerdere uitvoering. We weten
het niet!
Ook is in een later jaarverslag te lezen dat “men het
geducht aan den ‘stok’ kreeg met den verslaggever”.
Wegens “kritiek op kritiek” weigerde de Courant een
ingezonden stuk tegen zijn verslag te plaatsen.
Harmonie heeft ook meegedaan aan wedstrijden. In 1959
deed men mee aan Het Landjuweel een wedstrijd die
werd gehouden in Bodegraven. Men ging daar heen op
fiets vanuit Heerhugowaard. Jan de Groot, de toenma
lige voorzitter was het gegund om 2 jachtgeweren mee
Toneelvereniging Harmonie
De oudste vereniging van Heerhugowaard was Toneel
vereniging Harmonie, opgericht onder de naam van
“Rederijkerskamer Harmonie”. Het doel was de bevorde
ring van de “Eloquentie”, oftewel de welsprekendheid”.
Toe maar! We schrijven dan 1876.
We bladeren in de annalen van Harmonie mede aan de
hand van jaarverslagen en de Jubileumcourant bij het
125-jarig bestaan van de Vereniging in 2001.
Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan werd een
drama gespeeld dat geschreven was door een eigen lid.
“De Vloek of Ridder Eeco in de Heer Huygenwaert”.
Tijdens een van de uitvoeringen ontstond een massale
vechtpartij met Langedijker bezoekers. Zij namen aan
stoot aan de inhoud van het stuk dat handelde over een
slechte zoon van een rijke landeigenaar die zich
vergreep aan boerenmeiden. Het decor werd kort en
1992: ‘De bevroren glazen doodskist’ me tv.l.n.r. Henk Sinnema,
Jan Vredenburg en Aad Kaptein
1983: Het lugubere ‘De Bocht’ met Henk Sinnema
en Jan Vredenburg
