40
Geïnspireerd door het enthousiasme van Gina,
voegt ook Caren nog weer menige loot toe aan
andere muzikale familietakken. Muziek trekt
in de familie Does telkens weer nieuwe
beoefenaren.
In Canada heeft mijn nicht Marga, dochter van Ome
Toon Does en tante Ma Groot, voor de radio gezongen.
Zij zong mooie populaire liedjes waarbij ze zich zelf op de
gitaar begeleidde. Zoals het lied “Four strong winds” van
John Denver. Mark Groenveld, kleinzoon van Ome Jaap
Groenveld en tante Trien Does, heeft een zoon die gitaar
speelt. Dan is er ook nog onze neef Gerard Borst. Hij
is ook een kleinzoon van ome Jaap Groenveld en tante
Trien Does Lindenlaan), was zanger van de Crossband
en is zelfs nog kandidaat geweest voor de Nederlandse
deelname aan het songfestival. Verder waren er in de
familie van Ome Cor Oudhuis en tante Marie Does veel
muziekbeoefenaars. Aad en Ton speelden bij de Fanfare
Hou en Trouw in Heerhugowaard. Els speelde gitaar, ook
bij de Diatonica’s. Er waren daar nog een aantal nichten
en neven die een instrument bespeelden. Co, de jongste
zoon, was ook bij de Crossband. Ik moet bekennen van
deze jongste generatie lang niet alles te weten. Het is me
nogal een grote familie!
kleindochters wisten er trouwens ook goed gebruik van
te maken, ze konden de hele avond met elkaar wel vullen
want ze kregen genoeg verzoekjes. Onze kleindochter
zingt sinds kort bij een amateurkoor en mag daar de
solo’s zingen. De jongste generatie laat zich ook letterlijk
horen. Er zit dus nog steeds muziek in!
Zie De Overhaal 2021 voor een gesprek tussen Piet de
Goede en Fred Oudhuis over de Crossband. Op een van
de foto’s daarbij staat ook Wladimir Ivanov.
Hopelijk heeft u dit verhaal met veel herkenbare
herinneringen en plezier gelezen, Siem Bakker
Terug naar jullie thuis aan de Oostdijk.
Was muziek thuis net zo aanwezig als in de
wereld daarbuiten? Was er altijd wel iemand
aan het oefenen of spelen? En vormden zich bij
familiegelegenheden ook wel koortjes,
orkestjes en werd er flink geïmproviseerd?
Keus genoeg toch?
Jazeker! Mijn vader had in de houten schuur achter ons
huis een zogenaamde beattent gemaakt waar altijd stevig
geoefend werd door alle muzikale vrienden, vriendinnen
en door jongelui die zomaar er bij kwamen zitten.
Mensen hebben het daar nog over!
In de begrafenismissen van onze ouders en ons zusje
Cissie werd in de kerk de mooiste muziek ten gehore
gebracht. Ook door de kleinkinderen. Ik vergeet nooit
het lied “Alma del Core” dat bij de begrafenis van mijn
vader zo prachtig solo werd gezongen door ons nichtje
Maraliya. Natuurlijk begeleid door broer Wil. De hele
kerk was doodstil. Ditzelfde nichtje heeft een aantal jaren
bij het Nationaal Kinderkoor gezongen.
Op elke bruiloft en bij elk jubileum werd natuurlijk een
prachtige “levensschets” gemaakt, die later ook door
onze eigen kinderen werd meegezongen. Bij de uit
vaartdiensten van onze ouders speelde broer Wil op het
kerkhof, toen de begrafenismensen de kist lieten zakken,
op zijn accordeon het lied van Bob Scholte: “Zie aan ’t
raam de laatste rozen bloeien”... Vooral op de begrafenis
van mijn vader maakte dat veel indruk: het was derde
kerstdag, al donker, en het stormde.
Met dank aan Gina van Dijk-Does, Jan Does,
John Does en Robert-Jan van Dijk
De foto’s zijn afkomstig uit verzamelingen van
de familie Does.
Optreden van de band STEENkoud. Michel Giardina, gitarist,
samen met leadzanger Robert-Jan van Dijk. Deze foto is genomen
op de Hoornse stadsfeesten, 2018. Fotograaf E.J. Port.
