39
Jacques, mijn jongste broer, ging toen hij een jaar of
18-19 was samen met een paar vrienden naar een concert
van Iwan Rebrof en was zó onder de indruk dat hij hem
na het concert opzocht in z’n kleedkamer en hem om
advies vroeg. Hij ging studeren bij het zanginstituut van
Lucie Frateur in Den Haag. Vervolgens legde hij zijn
slagersmes op het hakblok en vond een plek bij de
bassen van het koor aan de Nederlandse opera. Na ‘n
aantal jaren “emigreerde” hij naar Brussel en begon een
carrière aan de Koninklijke opera aldaar, zowel in het
koor alsook met kleinere rollen. Uiteindelijk werkte hij
als freelancer bij verscheidene operahuizen in Europa
als solist. Na z’n pensioen presenteert hij met zijn eigen
gezelschap een opera- en operetteprogramma in België
en Nederland.
Op mijn 37ste waagde ik de sprong naar het West-Fries
Dameskoor bij de tweede sopranen. Het koor was geves
tigd in Wognum, maar de vrouwen kwamen uit de wijde
omgeving. Ik heb me daar ruim 25 jaar prima op mijn
plek gevoeld. Zo nu en dan gaven we concerten, in
West-Fries kostuum, in binnen en buitenland. We
zongen voornamelijk stukken van de grote componisten
zoals Mozart, Schubert en Bach.
Er kwam elk jaar een beroemde Nederlandse hoofdgast:
o.a. Jaap van Zweden drie keer en Louis van Dijk twee
keer. Een keur van namen: Berdien Stenberg, Carel
Kraayenhof, Emmy Verhey, Thijs van Leer, de Poolse
Nachtegalen, het Russisch Don Kozakkenkoor enz. Ook
broer Jacques was, als hij zich vrij kon maken bij de
opera, meestal van de partij. Daarnaast traden er koren
op uit de omgeving maar ook van elders.
Ook hier valt de appel niet ver van de boom,
want haar zoon Robert-Jan van Dijk (1973) heeft
ook zijn draai gevonden in de muziek, zij het in
een modern jasje. Al bedreven als performer en
acteur was hij in 2008 nauw betrokken bij de
rockcomedie ‘Karel de Grote’.
Tekst Robert-Jan van Dijk en Camiel van Dosselaar;
muziek Frank en Bas de Vries, zoons van Evelien en Cor
de Vries. Het spektakelstuk is uitgevoerd in een grote
circustent op het ijsbaan-terrein in ’t Kruis, aldus Gina.
Drie dagen volledig uitverkocht. Daarna heeft hij de band
STEENkoud opgericht, waarvan hij de leadzanger is. Niet
geschikt voor onze oren maar de jeugd denkt daar heel
anders over. We gaan ook wel naar hun optredens maar
met oordopjes bij de hand. De teksten die hij schrijft,
zijn wel heel goed (maatschappij-kritisch). Als ze ge
zongen worden, kunnen we ze niet verstaan, maar de
fans zingen, dansen en springen mee! Van z’n beroep is
hij al jaren met succes acteur/trainer. Hij reist door het
hele land om mensen van allerlei beroepen communica-
tie-trainingen te geven. Daarnaast regisseert hij een paar
amateurgezelschappen.
Tenslotte nog even dit: de zangkwaliteiten van
Robert-Jan kwamen naar boven door de karaoke-instal-
latie die wij aangeschaft hadden in de tijd dat we bar “de
Boet” hadden aan de Jan Glijnisweg. Onze dochters en
rolstoel zong ze nog heel verdienstelijk. Jan nam z’n
accordeon mee, toen hij trouwde en speelde alleen voor
z’n plezier. Hans heeft z’n orgel “aan de wilgen gehan
gen” en sloeg erop los als drummer van de Babs, ‘n band
je dat geloof, ik maar kort ‘t levenslicht heeft mogen zien.
Bij Jos staat al jarenlang ‘n mooie vleugel in de kamer
waar hij met veel plezier mooie klassieke melodieën op
speelt. Wil ging naar Duitsland om te werken in ‘n kuur
oord als kelner en hing zijn trompet aan de wilgen. Zie je
‘t voor je? Geschetter van een trompet in een kuuroord?
Van 1984 tot 2011 organiseerde ik een Kerstconcert in
de kerk van ‘t Kruis. eerste 5 jaar samen met broer Wil.
Daarna met neef John, de broer van Caren.
Jacques Does
als monnik in
de opera Don
Carlo van Verdi,
in de Koninklijke
Schouwburg te
Brussel, 1983.
Kerstconcert in de H. Familie-kerk in ’t Kruis met leden van het
West-Fries dameskoor en Wognums mannenkoor, samen met
Jaap van Zweden. Op 10 december 1989.
