Van Flores naar Nieuw Guinea en weer terug
In 1958 keerde hij weer terug in Nederland, zij het
dat problemen met zijn gezondheid het verblijf langer
maakten dan noodzakelijk. Zijn visum verliep, waardoor
hij mede door de politieke hoogspanning tussen Indo
nesië en Nederland over West-Guinea de toegang naar
Flores gesloten vond. Hij koos ervoor om dan maar naar
Australisch Nieuw Guinea te gaan, waar hij tussen 1960
en 1964 missioneerde.
Zijn laatste levensjaren heeft Cor in Zuiderhout doorge
bracht, het rustoord van de paters SVD in Teteringen.
Ofschoon zelf niet meer de sterkste “begeleidde hij daar
nog heel lang minder valide of verstrooide medebroeders
op hun wandeling”, schrijft pater Stockmann. Cor Does
De terugweg naar Flores ging voor hem weer open in
maart 1964. Het werd zijn laatste periode, want in 1969
is hij bij bezoek aan Nederland niet meer teruggekeerd,
op sterk aandringen van zijn leidinggevenden bij de SVD
met het oog op zijn gezondheid. Malaria op Flores had
hem parten gespeeld. Eerst heeft hij nog van 1970 tot
1974 pastorale zorg verleend in een ziekenhuis in het
Duitse Kempen. Vervolgens was hij vier jaar zielzorger
in het bejaardencentrum Hugo-Oord in Heerhugowaard.
Hij kon tot zijn voldoening wat meer genieten van zijn
familie. Heerbroer Jan woonde er ook en verder maakte
hij zich door de week verdienstelijk als invallend orgel
speler her en der bij rouwtjes en trouwtjes. Ook dat werd
hem allengs teveel.
Op zoek naar de composities van Pustardos
In maart 2000 reisde Gina Van Dijk-Does samen met
haar man Simon van Dijk naar Flores om daar op zoek
te gaan naar de bladmuziek van heeroom Cor Does,
behorende bij de cassette Lagu Lagu Puasa, in 1982 op
genomen door een koor van fraters theologanten samen
met Florinese zusters. “We werden ontvangen door pater
Piet Wani, professor in de muziekgeschiedenis, die zijn
liefde voor de muziek had opgevat tijdens de lessen van
pater Cor Does. De ontvangst was in het groot-seminarie
te Ledalero. Piet had op dat moment de zorg voor het
muzikale gedeelte van de openingsmis voor een grote
conferentie van pastorale en maatschappelijk werkers in
het stadion van Maumere, een paar km verderop.
Pustardos blijkt steeds meer een bekende persoonlijk
heid te zijn. Zo hangt er een geschilderd portret van hem
in de bibliotheek van Ledalero, naast portretten van
Haydn en Bach... waarvan Piet Wani zegt: “Ja, dat zijn
de grote componisten”. We sliepen in Mataloko in het
retraitehuis Rumah Tinggi, in de kamer die destijds van
mijn heeroom was.
overleed op 14 maart 1990. Op 17 maart is hij in
Teteringen ter ruste gelegd op het kerkhof van de SVD.
Heel mooi heeft zijn collega op Flores, Jacques Schnei
ders, hem bij zijn uitvaart gekarakteriseerd. “Pater Cor
Does blijft in mijn herinnering als een vroom priester,
zeer consciëntieus, soms wat scrupuleus. Een missiona
ris op en top, die alles voor zijn mensen overhad, dicht
bij hen stond en indruk maakte door zijn eenvoud van
leven. Hij kende de inheemse taal als geen ander. Veel
mensen op Flores en Timor kennen hem nu door zijn
liederenbundels, uitgegeven onder de schuilnaam
Pustardos Pastor Dus, de Indonesische schrijfwijze
voor Does).”
De volgende dag ontmoetten we op het kerkplein leden
van ’t Pustardos-koor, net klaar met hun zangrepeti-
tie. Ze vertelden ons dat ze in een stampvolle kerk een
herdenkingsmis hadden gezongen ter ere van Pustardos.
Dat was op 14 Maart 2000, tien jaar na z’n overlijden. Ik
voelde me betrapt, helemaal niet bij stilgestaan. Er werd
‘n afspraak gemaakt om ‘s avonds voor ons te komen
zingen. Dat was voor mij ‘n zeer emotionele avond,
‘n mooi koor en zulke prachtige Pustardos-muziek!
Waaróm heeft hij dat nooit met ons gedeeld? Ik heb het
koor gevraagd bandopnamen te maken van ‘n aantal
liederen. Deze zijn later in Nederland op CD gezet. De
kosten zijn volledig door mijn familie betaald en de
opbrengst is bestemd voor kleine muziek-projecten. De
naamgever en dirigent van ‘t Pustardoskoor, pater John
Ghono, is ‘n goede vriend van ons geworden. Johny Oja
kwam de volgende morgen naar Rumah Tinggi met ‘n
grote enveloppe met bladmuziek van Pustardos, plus ‘n
index van Pustardos- composities, 154 meerstemmige
muziekstukken. Eindelijk kreeg ik waar ik voor
gekomen was.”
Op 1 februari 1956 vierde hij zijn 25-jarig priesterfeest.
Nog altijd deed hij wat hij al die jaren had gedaan. Elke
week in de kerk de preekstoel bestijgen en de sacramen
ten toedienen. Er bestaat een foto waarop is te zien hoe
hij op de buitenpost Were vanuit een boom preekt. Een
plaatsje waar hij een of twee keer per maand kwam.
Op anderhalf uur lopen, om daar de H. Mis te doen en
communie uit te reiken.
26
Pater Cor Does in zijn latere jaren voor de oude parochiekerk in
Mataloko met enkele kinderen. Naast deze kerk was het
kleinseminarie. Foto ca. 1955. UitFoto-Album Flores 1956
van pater Cor Does.
