21
Cor Does mag dan in 1931 zijn eerste H. Mis als priester
in de parochiekerk van ’t Kruis hebben opgedragen, zijn
katholieke jeugd heeft zich afgespeeld in de parochie van
’t Zuid en op de School van Het Goddelijk Kind, die in
1912 is opgericht. Eigenlijk is hij dus, mede door de ver
huizing van zijn familie in 1918 naar de Jan Glijnisweg,
die vanaf 1923 tot de nieuwe parochie van ’t Kruis ging
behoren, een priesterzoon van twee katholieke parochies.
Broer Jan ging in 1915 naar het kleinseminarie van de
SVD in Uden. “Onder zijn vakanties huurden we bij
Pels in Alkmaar een harmonium. Jan’s medestudent
Jent Dirk Poland speelde bij hem thuis piano, wat diepe
indruk op me maakte.” Dirk Dudink, zoon van buurman
Jan Dudink aan de Hondeweg, die daar in mei 1915 was
komen wonen, heeft in de zomer van dat jaar in een Rijm
uit de oude doos alle bewoners van de Hondeweg op een
rijtje gezet. Misschien ter eigen informatie of die van
anderen. De rijm is 70 jaar bewaard gebleven dankzij
mevrouw Van Baar-Dudink, zuster van Dirk, en moet
Vast en zeker heeft hij bij de inwijding van de nieuwe
school in ’t Zuid meegezongen in het koor dat geprezen
werd in Ons Blad van 23 juli 1912: “Een jongenskoor,
onder leiding van den heer Kenter, deed zich onder de H.
Mis hooren. In aanmerking genomen, dat deze knapen
slechts gedurende een week de gezangen hebben ingestu
deerd, was het resultaat - blijkens uit hetgeen het koor
presteerde - beslist gunstig te noemen.”
Meezingen in de kerk was er toen nog niet bij. “Van de
eerste jaren, in de kerk, waar we altijd de verschillende
meerstemmige Missen hoorden terwijl wij in de zgn.
“kleine bankjes” zaten, herinner ik me niet veel.
Het was te ingewikkeld voor ons, denk ik, doordat alles
natuurlijk Latijn was. Thuis hadden we een gezangen
boekje. Veel kenden we van buiten. “Dat Jezus leev’ dit
is de kreet des harten enz.”. We zongen deze liedjes vaak
als we allemaal ’s avonds bij een paar petrolielampen
bezig waren aan een lange tafel op de dars met zilveruien
sorteren en witte of bruine bonen. Maar ook romantische
geschiedenissen: “Aan de oever van een snelle vliet”, “Op
’t sombre kerkhof zek’re nacht” of “Achter aan het stille
klooster klopt een droeve moeder aan; ligt mijn zoon hier
zwaar gewond soms? ‘k Zou zo gaarne tot hem gaan.”
Een bekende van vader, Klaas Kramer, een protestantse
goeie man, kwam een avondje bij ons spelen op zijn citer
en zong erbij. Kort erna kwam er een zwarte citer in huis,
gekocht in Alkmaar. Verschillenden van ons tokkelden
er wel eens liedjes op. Toen ik een jaar of negen was,
hadden we ook al een mook (trekharmonica) en later nog
een tweede. Jan en Toon konden er goed op spelen.”
Muzikale herinneringen
Het scherpst zijn de jeugdherinneringen van Cor Does
als hij er muziek bij betrekt. Ze zijn een rode draad.
Het begint ermee dat er in zijn eerste kinderjaren alleen
maar een mondharmonica in huis was. De eerste com-
munieliedjes die hij leerde van de kapelaans Vonk en
later van der Sman, bleven nog lang in ’t geheugen. Beide
kapelaans waren in de St. Dionysiusparochie werkzaam,
Vonk in de jaren 1908-1912, van der Sman 1912-1915.
Het gezin Does was voor de kerk aangewezen op de pa
rochie in Heerhugowaard Zuid. Totdat daar in 1912 ook
een katholieke school kwam, gingen de kinderen Does
naar de openbare school in Heerhugowaard ’t Kruis.
Vandaar dat Cor zich herinnert: “Op de openbare school
aan ’t Kruis zongen we al, naar ik meen in cijfernoten.”
In 1912 ging hij hiermee verder op de katholieke school
aan de Hondeweg “Daar leerden we deze schrijfwijze
in cijfernoten vooral bij meester Overtoom op de vijfde
klas. Hij liet ons liederen in cijfers afschrijven o.a.
“Wie rusten wil in ’t groene woud” en “Kent gij het land,
der zee ontrukt” uit de bundel Kun je zingen, zing dan
mee.” Eerder al had hij in de vierde klas les gehad van
meester Kenter: “Een muzikale man. Hij leerde ons
erg opvallend katholieke liederen zoals “Laatst op een
schone zomerdag, hoort wat mijn geest toevallig zag: van
Jezus ’t heilig Kindeke en van Sint Jan, zijn vrindeke, die
speelden in een klaverland. Een lammeke aan een rode
band.” Ik ken ’t nu nog van buiten.”
.Vlnr: Mien Beerse en haar man Piet Does, Cor en moeder
Anna Does-Zijp, Teteringen 1931. Fotoverzameling Caren Does.
Eerste H. Mis in de
parochiekerk van de H.
Familie in Heerhugowaard ’t
Kruis, 6 april 1931.
Familie-archief Gina
van Dijk-Does.
