Calgary
De Maasdam
17
Dus toen zijn we weer met de papieren begonnen en ook
gingen we een keer per week 's avonds naar Alkmaar,
naar een klas voor emigranten. We hadden toen nog
niets tegen onze ouders verteld, want we wilden er eerst
zeker van zijn dat we door zouden zetten.
Moeder Smit had er niet zo'n probleem mee, maar we
wisten dat het voor mijn ouders moeilijker zou zijn,
zo ver weg en dan nog met hun eerste kleinkind. Zelf
beseften we toen nog niet hoe moeilijk dat voor hen was.
Totdat onze dochters 3000 mijl bij ons vandaan gingen
wonen met hun gezinnen. Wel in de States, maar 3000
mijl is echt ver weg.
Op reis met de Maasdam
Toen we vergunning kregen om naar Canada te
emigreren, verkochten we begin 1967 ons huis aan de
gemeente en op 27 April vertrokken we met de Maasdam
van de Holland Amerika lijn naar Canada, waar we op 6
Mei aankwamen in Montreal. Daar vandaan gingen we
met het vliegtuig naar Calgary.
Dit is ons huis
dat we in Cal
gary gehuurd
hadden
Bovendien hadden we familie in Calgary, Jake en Bernice
en Sam en Riet, een andere broer van Gerard, dus we
waren lang niet alleen. Heimwee heb ik gelukkig nooit
gehad. Mijn moeder stuurde geregeld de Libelle en de
Margriet op en we gingen in de zomer vaak kamperen
met Jake en Bernice. We hadden het best naar onze zin
daar. Canada was ook echt een land van emigranten.
Gerard werkte met Duitsers, een Engelsman en
Italianen, en onze buren waren Duits en Italiaans en
Canadees. We waren een echte meltingpot en iedereen
kon het goed met elkaar vinden.
Trip naar Californië
In 1968 had Gerard het idee om zijn broer Niek die in
California woonde te gaan bezoeken. Dus wij gingen met
de Volkswagen op naar California, nadat we Monique bij
Gerard z'n zus Corrie gebracht hadden. Het was midden
in de zomer en ontzettend heet in California en alles zag
er dor en droog uit. Behalve als er besproeiing was, dan
was het mooi groen. Wij hadden net Canada achter ons
gelaten, waar alles prachtig groen was, en dan nu de
droogte in California, ik vond het maar niets. Voor
Gerard was het een andere zaak, die had een paar
winters in Calgary achter de rug met sneeuw en ijs en
koude. Hij vond die warmte van California best wel
lekker. Niek introduceerde Gerard aan zijn baas, en die
bood hem meteen een baan aan op het kippenbedrijf,
als een onderhoudsmonteur voor alle machines voor de
verpakking van eieren enz.
Opnieuw emigreren
Maar we moesten weer emigreren, alle papieren moesten
terug over Den Haag, en we moesten weer een sponsor
zoeken. Dat werd de baas, die Gerard de baan aangebo
den had. We hadden ook een sponsor nodig, waar we
overhuis konden, dat werd dus Gerard z'n broer Niek.
We begonnen de papieren in te vullen en ons werd
verteld dat het wel 5 jaar kon duren voor we een visum
om te emigreren naar de U.S konden krijgen. Ik vond het
allang goed, ik dacht: “Wie weet, in 5 jaar zet hij het wel
uit z’n hoofd!” Ondertussen was ik in verwachting van
onze tweede dochter en ik had wel iets anders aan mijn
hoofd. Maar...niet te geloven, de United States had dat
voorjaar van 1969 hun quota niet gevuld en wij kregen
een vertrekvisa en moesten per 2 September het land uit
zijn en naar Amerika vertrekken.
1 september 1969:
Geëmigreerd naar
Californië.
De man naast Gerard
was een collega uit
Engeland.
De volgende morgen, 7 Mei, werden we wakker in
Calgary met een dik pak sneeuw en ik dacht: “Waar zijn
we aan begonnen!" Maar de sneeuw smolt, Gerard had
een baan waar Jake voor gezorgd had en we huurden
een appartement, met een grote groentetuin erbij en veel
gras voor Monique om op te spelen.
