DISTRIBUTIE-LEED Het was 1939 toen de 2e wereldoorlog uitbrak, aanvankelijk tussen Polen en Duitsland en de Poolse bondgenoten Frankrijk en Engeland. Zich herinnerend de schaarste aan allerlei artikelen als levensmiddelen, kleding en schoeisel tijdens de eerste wereldoorlog, namen de meeste nabuurlan den maatregelen om moeilijkheden op dit gebied te voorkomen. Ook ons land kondigde allerlei maatregelen af tot distributie van goederen waarvan men uit de perio de 1914/1918 wist dat ze moeilijk te verkrijgen zouden zijn. Tot deze goederen behoorde ook schoeisel. De winkeliers werden verplicht om hun in voor raad zijnde artikelen te inventariseren en aan de overheid te verantwoorden. Zonder toestemming van die overheid middels een schoenenbon was de verkoop van hun goederen aan hen verboden. Gevolg was dat de gehele voorraad van beide filia len van de schoenhandel in beslag werden geno men. Een expediteur kreeg de opdracht om de gehele voorraad van beide zaken naar het poli tiebureau aan de Kerkgracht te brengen waar de gehele voorraad werd opgeslagen. Na verhoor van de beide firmanten en de schoen maker werden de delinquenten tot vrij lichte straf fen veroordeeld en mocht de expediteur de schoen- envoorraad weer naar de eigenaren terugbrengen. De beide schoenwinkeliers waren aanvankelijk heel content met de afloop van de overtreding van de distributiebepalingen doch wie schetste hun verbazing toen zij ontdekten dat er een aardig aan tal dames- heren- en kinderschoenen ten behoeve van de agenten en hun gezinsleden waren achter gebleven! Zij hadden vooreerst geen schoenen bonnen nodig! Een bekende Helderse firma in schoenen die zowel en gros als in detail handelde was gewoon om haar restant paren af te zetten aan enige schoen makers op het platteland, die naast hun reparatie- werk gewoon waren hun klanten voor een klein prijsje aan nieuwe schoenen te helpen. Modieus speelde geen rol. Als de kwaliteit maar goed was. Tot deze schoenmakers behoorde ook een beken de figuur van onder Schagen. Regelmatig bezocht hij zijn Helderse leveranciers en zocht in hun magazijnen wat er van zijn gading was. Nadat een prijs was overeengekomen en er was afgerekend gingen de goederen in een of meer pakdozen die hij achterop de bagagedrager bond en dan ging hij weer huiswaarts. Als de prins geen kwaad wetende reed hij richting Schagen, passeerde de Burgemeester Visserbrug en de daar geposteerde politiepost. Belangstellend informeerden de agen ten naar de inhoud van zijn bagage en vroegen naar de vereiste geleidebiljetten. Op hun vraag waar hij de schoenen had gehaald, gaf de goede man een te eerlijk antwoord. De vernoeming van een van beide filialen was voldoende geweest. ff BRANDSTOFFEN VERWARMING f405 - i 39 »v- 35 BV- 34 v- 33 v !W punten t I I I i i i i I t X I I t l TIXTJ'EI 'T E* X Sis ,.„m tuist .rpS FF'NT ril 1 eiml Of c Of PttN'3 O ,T E X T I E L 112 M.M.J. HOOGENBOSCH HOUDER jjl STRAAT WOONPLAATS n-f.fi■-r>. li.- - ^\rht1ie'x!Jr-t rriTi>~ tóvrj BranJ - Brandstollen Bran IQ K V. *r* v/irA'; ATL n Brandstoffen Brandstoffen Brandstoffen kx TI X T L.E L TE X T IF.1 j EFN J7% EFM r- j - VfjjF i PUNT V rilNT T EXT1 El V1)i rr.v, KISlKM.JJjy ,.,.N1rNi T F X T IE Lp T B X tl tl T E X T I li V I IT VUNI FFN T E X FFN Distributie bonnen

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Levend Verleden | 1997 | | pagina 4