-93- gelegenheid noemde hij onze Führer een zwijn." Ik werd eerst stijf gescholden en daarna werd me ver teld dat ik met onmiddellijke ingang was ontslagen en me de volgende dag op het Arbeidsbureau te Alkmaar moest melden voor te-werk-stelling in Duitsland. Ik had thuis mijn verhaal nog niet gedaan, of mijn vader telefoneerde naar Steenbergen (N.B.), waar we eerder woonden. Daar regelde hij een onderduikadres voor me en zo vertrok ik naar mijn geboorteplaats, terwijl de secretarie-ambtenaar van Koedijk, Jan Smit, me op papier liet overlijden. Ik ben ongeveer twee maanden in Steenbergen geweest. Het eten en drinken was daar beter dan thuis, soms voor mijn maag wel eens iets aan de zware kant. Inmiddels maakten ze thuis een prima schuilplaats voor me en werd me bericht dat ik wel weer richting Alkmaar kon gaan Spoedig na mijn terugkeer kwam ik in aanraking met Dik Jupijn, die de redaktie en verspreiding van "RECHT DOOR ZEE" verzorgde. Dit illegale blad werd door Ben Speets op het Verdronken Oord gemaakt. Wanneer dat daar om de een of andere reden niet kon, gingen we het 's nachts maken in het Belastingkantoor. Ik had van dit gebouw nog een sleutel en zo konden we daar van de stencilmachine gebruik maken.. In die tijd, 1944, kwam de B.S. op. Vanuit Engeland werd gevraagd om naamlijsten van de medewerkers te maken. Voor dat de bevrijding kwam, moest het in orde zijn, dit zou t.z.t. een goede organisatie vergemakke- lij ken Eind oktober, begin november maakten wij de voor ons geldende lijsten. We verstopten die papieren bij Aad van Doorn achter het doek van een in de woonkamer hangend schilderij Op 11 november kwam ik bij de rijwielzaak van Jan Groot, die ook bij de R.V.V. was. Hij vertelde me, dat er een ramp was gebeurd. Verschillende van onze mensen waren ondergedoken, zoals Alie van Berkum, Wim Kok, Mientje Hollander.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 99