-84- het tuinpad, dat aan weerszijden hoge, bloeiende strui ken had en daarna via het boslaantje naar het pavil joen, waar wij beiden werkten. Het eerste waar hij om vroeg was een petDie hadden we genoeg in huis. Terwijl we nog overlegden, wat er moest gebeuren, rammelden de S.S.ers reeds aan de voordeur en begonnen er tegelijk tegen aan te schop pen. Ik ging gauw door de tuin naar de fietsenschuur pakte mijn fiets en reed langs het kerkhof naar een klein poortje, dat op de heide uitkwam. Daar was Joop reeds heen gerend en wachtte vol ongeduld op mijn komst. Hij sprong achterop en veilig kwamen we op zijn schuiladres, een pastorie, aan. Later kwam ook de rest van zijn gezin daar, met kin derwagen en al Eens werd me een kistje toevertrouwd waarin wat stem pels zaten om valse papieren te maken, zoals stempels van de Ortskommandant benodigd voor ausweisen e.d. Dit gevaarlijke spul moest ik afleveren bij de familie Van Andeldie het na ontvangst opborgen in de beukenheg. De heer J. van Andel was een broer van ds Th.H.H. van Andel, die in ons dorp predikant is geweest. Hun ou ders woonden in een gedeelte van Tonny Booy haar huis. J. van Andel werd later rechter in Arnhem. In de win ter, toen de meeste bladeren van de bomen waren, werd het kistje door de Duitsers gevonden. De familie Van Andel was toen al lang ondergedoken. Zo waren er steeds momenten, dat je in doodsangst zat en steeds liep het goed af. Onze gehele groep heeft de oorlog ongeschonden overleefd. Op zondag 17 sept1944 moesten we met zijn vieren naar Hattum om daar bonkaarten te halen. Wij kochten een kaartje naar Ede-WageningenVandaar uit namen we kaartje naar Arnhem en vervolgens een naar Hattum. Dit werd steeds door een ander persoon gekocht, vanwege de misleiding in geval van nood. 't Huis waar we moesten wezen, lag aan de spoorlijn, bij het station. De bonkaarten verstopten we in onze jarretelle-gordels, die van een voering waren voor zien

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 90