De oorlog heeft mijn ouders veel verdriet en ellende be zorgd. Zelf was ik, toen het allemaal begon, nog maar tic jaar oud. Dus is veel aan mij voorbijgegaan, maar vader e moeder merkten het des te beter. Zij hadden vijf zonen en hiervan moesten er vier nac Duitsland om daar in de fabrieken te werken. Jan en Jac moesten naar Bremen, Sam naar Hamburg en Cc naar KielEn dat waren nu net steden die s nachts ei werden gebombardeerd. We hoorden s avonds de vliegtuigen overgaan en waren dan bang dat onze jongens gevaar zouden lopen. Moeder stuurde hen vaak eten. Wat ze precies in de pakjes stopte, weet ik nietMaar wij moesten dan bij een bakker aan de Frieseweg koeken kopen (Deze werden van suikerbieten of iet van dien aard gemaakt) Toen Sam en Jan eens met verlof naar huis mochten, zijn ze meteen onder gedoken in Noord-Scharwoude en Tuit- j enhornLouw en Heert Zonneveld zaten daar ook bij een boer. Jac is tot het einde van de oorlog in Duitsland geweest en heeft daar heel veel bombardementen meegemaakt Maar voor Cor is het helaas slecht afgelopen In zijn laatste brief schreef hij: "Ik hoor de vliegtuigen al weer en de sirene gaat, dus ik moet naar de schuilkelder toe Dat waren de laatste woorden die hij op papier zette, want op die avond van 24 juli 1944 kwam hij om ci]aens nee Dom- bardement, 23 jaar oud. Hij is daar ook begraven, niemand van zijn familie was er bij Toch waren we blij toen Jac terugkwam na de oorlog. Toen hadden we een ware bloemenzee in huis en konden om dit terugzien toch feest vieren. Nel Swinkels-Smit 14-12-1920 24-7-1944 -62- IN ZORG EN VERDRIET.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 68