-51- broers ergens een binnendijkje wisten, dat leidde naar de kortste weg tot hun boerderij We moesten toen van die hoge dijk naar beneden, in volslagen duisternis, niet wetend van het juiste be loop van de weg. Het kon dan ook niet uitblijven: op een gegeven moment ging de hele zaak ondersteboven. Beginnen me die kippen en hanen daar in die stille nacht een spektakel te maken. Voor ons gevoel konden ze het lawaai mijlen ver horen. Een van de gebroeders wilde meteen de benen nemen. Ik wist hem te weerhouden: "Ben je nu helemaal, de zaak moet overeind en dan rijden Iets wat in het donker gemakkelijker gezegd, dan gedaan was. Maar uiteinde lijk stond alles weer op zijn pootjes en daarna waren we al gauw in de buurt van de boerderij Er viel nog één moeilijkheid te overwinnen: We moesten met de kisten via een plank over een brede sloot zien te komen. Hoewel ook dit geen gemakkelijk karwei was, slaagden we er in de beesten in de hokken te krijgen en toen konden de heren maar komen. Enkele dagen later liep de oude baas weer vrij rond. BPiersma Schermermolens in die tijd, Aad Destrée hongerevacué

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 57