-44- land, Belgie, Frankrijk, Polen, Rusland, ieder land kreeg een apart gebouw toegewezen. De Russen vormden de grootste groep en ze werden gevolgd door de Polen. Wij behoorden tot de eersten, die in het 'Nederlandse' gebouw kwamen en zochten een prachtige kamer uit. Vervolgens gingen we op zoek of er nog meer te vinden zou zijn, dat van onze gading was en jawel: we vonden een aantal achtergelaten muziekinstrumenten. Ik had een bazuin, die ik later heb geruild voor een schuif- trombone. Verder vond ik schoenen, een doos tafelmes sen, een liter groene inkt en een schrijfboek. Russen en Polen maakten geregeld ruzie. Daarom werd er besloten om in deze kazerne alleen de Russen te huis vesten. Alle andere nationaliteiten werden naar een barakkenkamp aan de andere kant van de stad gebracht Kennissen van ons woonden daar in de buurt, die hadden de bovenverdieping van een huis vrij en daar mochten wij in. Eerder woonden er Duitsers in de woning. Die hadden ze er uitgejaagd, want zo deden zij in Holland. Je kon daar cursussen volgen: Engels en auto-techniek. Ook stelden we een internationale voetbalcompetitie op: Polen-Nederland, Frankrijk-Belgie, enz. Drie wed strijden per dag. Van datums hadden we geen weet meerwe hadden geen krant, geen radio, geen werk. Alle dagen waren precies gelijk Op een goede dag werd ons verteld dat we de volgende dag naar Holland zouden vertrekken. Er kwamen militaire vrachtwagens en daarop moesten we plaats nemen. Gelukkig was het droog weer, we zaten in de open lucht.Onze eindbestemming was Heerlerheide Daar wachtte een politieke commissie ons op: N.S.B.- ers en aanverwante artikelen draaiden meteen de nor in Vervolgens werden we ontluisd. Een wit poeder, vermoe delijk D.D.T., werd onder je oksels en in je onder broek gespoten. Ongeveer een week bleven we daar, we waren in een school gehuisvest.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 50