-41- Hadden Bertus en ik een jaar eerder op de fiets een kerstboom uit het bos gehaald, in december '44 ging Bertus met iemand per auto een boom uit het bos halen. En opnieuw hadden wij een prachtige kerstboom. In februari '45 werd onze werktijd verkort tot 48 uur per week. Blijkbaar ging de aflevering van de produc ten niet meer zo voorspoedig. Wij moesten puinruimen. Een boer gebruikte dit om de bomkraters op zijn land te vullen. Onze toeslagkaart voor langdurige arbeid kwam echter te vervallen en dat was minder leuk. In maart '45 zochten een paar dames brandhout tussen de puinhopen. Bertus bood aan het hout per auto bij hen thuis te bezorgen. Zo gezegd, zo gedaan. Vier man sterk brachten ze, zodra het donker was, het hout weg. Op de terugweg reed Bertus een paar mensen aan: de koplamp was stuk, een deuk in het spatbord, doorge reden na een ongeval, niet in het bezit van een rijbe wijs, een auto van de zaak gepikt.Allemaal goed fout! Twee mannen spraken af de schuld op zich te nemen. De volgende morgen werd de bedrijfsleider ingelicht, die daarop de politie belde. De politie verscheen ogenblikkelijk en beide heren werden in de boeien geslagen en gevangen gezet Ze werden niet voor de rechter gebracht, omdat het einde van de oorlog in zicht was. Er volgde dus geen veroordeling. Roel heeft tien en Bertus elf dagen vastgezeten Het was maar goed dat de oorlog zo goed als afgelopen was, anders waren er meerderen van ons de gevangenis ingegaan Een gezegde van onze bedrijfsleider was: "Kinderen, kinderen, wees toch verstandig 29 maart '45, witte donderdag, was onze laatste werk dag. We kregen onze levensmiddelenkaart en tevens werd ons loon uitbetaald. Goede vrijdag was een vrije dag, net als in 1944. Bij verschillende bedrijven steeg er toch rook op, blijkbaar werden er geheime dingen verbrand. Een dui delijk teken dat het einde naderde.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 47