-34- Vaak werd er luchtalarm gegeven. Meestal liep het met een sisser af. Op zondag 3 oktober echter niet We waren toen eerst, zeven man sterk, naar de bioscoop geweest, waar "De baron van Münchhausen" werd vertoond Na afloop gingen we een biertje drinken in een café, waar een Nederlandse pianist speelde. Dit was erg gezellig en tegelijk grepen we zo'n gelegenheid aan om te kijken of er ook bekenden naar Kassei waren geko men Daarna moesten we per benenwagen huiswaarts. Het weer was mooi en de sterrenhemel schitterend, ideaal voor een wandeling. Totdat we in de verte vliegtuigen hoorden naderen en de sirenes begonnen te loeien, luchtalarm Aan alle kanten begonnen zoeklichten de lucht af te tasten. Luchtafweerkanonnen begonnen te schieten. Als het zover was, moest je zorgen onderdak te komen, want alles wat men eerst de lucht injoeg, kwam later weer naar beneden. De vliegtuigen gooiden lichtkogels uit en we wisten dat er dan ook bommen gingen vallen. De soldaten liepen achter de zoeklichten vandaan, maar vergaten ze te doven. Hollend zochten we een schuil kelder. We kwamen onder het kantoor van een gasfabriek terecht. We werden als het ware de kelder ingeblazen. Opnieuw braken spannende en angstige momenten aan. Overal om ons heen vielen de bommen. Na afloop van het bombardement moesten de mannen naar buiten gaan, vrouwen en kinderen moesten binnen blij ven Wij gingen op weg naar huis. Hier en daar waren grote brandhaarden. Ook huizen die bij onze fabriek behoor den, waren getroffen door brandbommen. We moesten helpen blussen. Een moeilijk karwei. Want naast het gas, waren ook waterleiding en elektra uitgevallen. Voor dit soort noodgevallen had men ijzeren bakken met 3 tot 4 kubieke meter water klaar staan. Dit werd er met emmers uitgescheptIn de emmer werd een soort van fietspomp gezet en dan maar pompen. Het resultaat was gering: de derde en vierde verdieping brandden geheel uit

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 40