-172- weggehaald. De honderd gulden krijgt hij van Rinus vergoed. Aan de boeren worden - na de oorlog te innen - schuldbekentenissen afgegeven. Bij een NSB-boer zal dat wel eens vergeten zijn. In de tuin achter het huis van de dominee bouwt Gerrit Kuenen een geven tileerde schuilplaats met houten wanden en stro op de bodem, waar ook wapens worden verstopt. Het deksel op de ingang van de buis die er heen leidt wordt door een struik gecamoufleerd. De benaming BS (voor het bevrijde zuiden waar vele niet-illegalen er deel van uitmaken, en officieel eigenlijk juister NBS, Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten voor het nog bezette gebiede) voor 'de ondergrondse' raakt in dit najaar '44 in zwang. In de maanden na september '44 worden bij de OD in allerijl nieuwe ploegen gevormd, voornamelijk gerecruteerd uit het voormalige Nederlandse leger. Deze worden door de eerder actieve anderen als 'septembergasten' betiteld. In de praktijk laat men zich aan de officiële organisatorische indeling vaak niet al te veel gelegen liggen. Meer dan eens weet men niet precies bij welke organisatie men nu eigenlijk hoort, en werken mensen uit verschil lende groepen samen, zoals zij dat soms al tevoren gewend waren. Voor sommigen wordt hun officiële administratieve indeling pas na de oorlog duidelijk. Naast deze organisaties blijven ook nog individueel actieve verzetswerkers bestaan. De KP-Alkmaar legt in de periode voor Dolle Dinsdag (5 september '44) een groot aantal activiteiten aan de dag, waaronder een overval op het distri butiekantoor van Oudorp en dat van Sint Pancras. Een ander voorbeeld van een politieman die in onze contrijen veel verzetswerk doet, is de marechaussee Henk Gottlieb. Medio '44 wordt hij overgeplaatst naar den Haag, waar hij meedoet aan 'kraken'. Op 12 october wordt hij gearresteerd, evenals zijn verloofde en medewerkster Jopie Bohn. Jopie komt na drie weken vrij, maar Henk wordt op 6 of 8 november '44 gefusilleerd. Henk Gottlieb ligt begraven op de erebegraafplaats in Over- veen, niet ver van Jaap Balder. Doordat zoveel arbeidskrachten zich aan inzetting door de Duitsers onttrekken, kunnen de laatsten slechts door lukrake razzia's trachten het arbeidspotentieel aan te vullen. Zoals soms voor de Marinewerf van Den Helder gebeurt. Veel van de elders, ook in Sint-Pancras, geëvacueerde werkkrachten laten hoe langer hoe meer verstek laten gaan. Zij willen hun leven niet riskeren in de steeds frekwenter wordende geallieerde bombar dementen van de werf.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 178