om mijn vrouw te laten weten, hoe ik het maakte. Je schreef een brief op closetpapier en dit werd aan de onderkant van het deksel bevestigd. Er werd dan ge zorgd dat de brief op het juiste adres kwam. Mijn vrouw is toen naar burgemeester Bos gegaan, heeft hem het gehele geval uitgelegd en zijn hulp gevraagd. De burgemeester heeft daarop een brief geschreven en die mijn vrouw voorgelezen. Het was een goed verhaal: Een vrouw die de zorg had voor twee kinderen en een groot agrarisch bedrijf, belangrijk voor de voedsel voorziening Natuurlijk was zij lang niet bij machte om alles goed te behartigen, hulp kon ze niet krijgen en er was dus ontzettend veel aan gelegen dat ik zou worden vrijge laten. Met deze brief is mijn vrouw naar Den Haag ge gaan. Daar zat aan de Lange Vijverweg de Generaal- StaatsanwaltZe heeft hem de brief van de burgemees ter overhandigd en het geval nog eens uitvoerig uitge legd. Verschillende malen maakte ze daarna, telkens op don derdag, want alleen dan was die mijnheer daar aanwe zig, de reis naar de Lange Vijverweg, omdat de moei lijkheden op het bedrijf steeds groter werden en haar volledig boven het hoofd groeiden. Ondertussen was ik overgebracht naar kamp Amersfoort. Daar waren een tiental barakken, in elke barak zaten ca. 500 gevangenen. Eenmaal per week werd de barak ontluisd, dan werden de gevangenen verdeeld over de andere barakken en moest je een nacht met zijn tweeën in een één-persoons-bed In het kamp werden de oppassers uit de gevangenen gerecruteerdzo iemand kreeg een knuppel en dubbel eten en van hem werd verwacht dat hij de andere gevan genen genadeloos behandelde De andere gevangenen moesten allerlei 'diensten' doen. Een van de meest begeerde karweitjes was de gamellen- dienst. Je moest dan de gamellen schoonmaken, maar eerst schraapte je er voor jezelf de laatste etensres ten uit, vaak leverde dit per gamel een half lepeltje vol op -114-

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1995 | | pagina 120