-5(7- En duizend is een heel voorzichtig getal, het werden er maar liefst 15.136. Alle sloten bijelkaar hadden een lengte van Amsterdam naar Moskou. En dit alles werd met schep en kruiwagen gemaakt. De tuinbouw in St.Pancras deed flink mee. Deze breidde zich uit en er kwam zowaar een veiling bij de wik van Kronenburg in het Noordeinde van ons dorp. De veilingen werden groter, spoorwegen werden aangelegd en de Pancrasser tuinbouw groeide. Een nieuw afzetgebied werd buiten de landgrenzen gevonden. Als kinderen speelden we bij de spoorbrug, We zagen dan de spoortrein vanaf de veiling van Broek komen met wel 80 wagons tuinbouwproducten. Meerdere malen heb ik gezien dat de loco motief het in de bocht niet kon trekken. Dan moest er eerst een tweede locomotief komen en gezamenlijk werd dan het karwei geklaard. De drie tuinbouwverenigingen telden tezamen ca.280 leden. Deze vereni gingen bezaten ijsboeiers. Dat waren houten vaartuigen waarmee men 's winters het ijs openbrak. Want de produkten moesten naar de veiling! Vanaf de derde brug in het Daalmeerpad(dat was die vlakbij orgelzaal Booy lag) zag in mijn jongensjaren de Daalmeer en omgeving rood van de toen veel verbouwde rode kool Tijdens de crisisjaren, omstreeks 1930, en in de daarop volgende oorlog van 1940-1945 maakte de tuinbouw moeilijke tijden mee. In die crisistijd probeerden de gemeentebesturen van Pancras en Koedijk de ergste nood te lenigen door werkverschaffing in een zelf aangelegde veenderij .Die veenderij was aan de zuidoostkant van ons dorp, waar nu de Alkmaarse industrie is. Voor die tijd was het een goed project, waar in velen hun brood verdienden. De oorlog ging voorbij en blijdere tijden braken aan. Gedurende de oorlog was de techniek met sprongen vooruit gegaan en ook hier werd gebruik gemaakt van nieuwe vindingen. Echter niet tot heil van de unieke polder Geestmerambachtmet zijn rijkdom aan vis, hazen, bunzings, hermelijnen, enz. In de vijftiger jaren zagen we het gebied verloederen. Jammer, heel jammer, maar de tijd was om. Wat er van het Geestmerambacht is geworden, kunt U zelf zien. SWognum

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

De Klin | 1988 | | pagina 52