J Zo gaat het café aan de Nes van de ene hand in de andere. Op dit schilderij van de Lange Snevert staat rechts in de achtergrond het Schager Wa pen, hier dus vanaf de westkant weergege ven. Jan Koning kopieerde het in 1920 van een schilderij door Willem Bijpost. Bij vergelijking van het schilderij met de foto, valt op dat de schilder het dak van de woning hoger afbeeldt dan dat van het café In werkelijkheid was het andersom. We zijn terug op de weg. Op de plaats van de molen schilderstukje. voorstellende den watermolen bewoond werd dus een nieuw gemaal gebouwd, dit vierkante door den heer F Schermer op de Lange Snevert. muren, rechts, was café "Het Schager Wapen". komme wel", hij was immers ook doodgraver! We zien hier een schilderij van Jan Koning, die het 03-06-1913 Van den heer Bijpost doodgraver en oorspronkelijke, door Willem Bijpost geschilderde nachtwacht, is een adres ingekomen, waarin hijmet werk als voorbeeld had genomen. Bijpost, doodgraver omkleeding van redenen verzoekt zijn safaris van en nachtwacht woonde aan de Hoep. bij de ingang doodgraver te brengen van f 125 met vrije woning van de begraafplaats. Hij was geen onverdienstelijk op/200met vrije woning en als nachtwacht van schilder, en heeft redelijk veel werk nagelaten. Op 100 opf 150. verzoek beschilderde hij ook borden, met bijvoorbeeld Kennelijk kon hij van het schilderen alleen toch niet de Nes tapvergunningen afgegeven aan Pieter Raap, Pieter van Stipriaan, Arie Kant, Nicolaas Ludeke, en Pieter Boon. Het Schager Wapen Twee tapperijen gevonden, maar 't Hutje aan de Zee is er niet bij. Men kan zich een derde café aan die afgelegen Nes niet indenken, maar het heeft er gestaan. Op 25 juni 1873 vestigde zich op Korte Snevert H 30 de eerder genoemde Meijert Grootes. Meijert was slagter. Maar dat veranderde. Het Be volkingsregister 1880-1890 vermeldt als zijn beroep kastelein. Conclusie: tussen 1873 en 1880 heeft Meijert zijn tweede café gebouwd, nu om het zelf te exploiteren. Hij noemde het Het Schager Wapen. Het stond schuin tegenover De Nieuwe Aanleg, met de Nesbrug ertussen. Nu was de driesprong Nes - Korte Snevert - Lange Snevert een strategische plek, de enige toegangspoort naar Schagen vanuit Barsingerhorn, Winkel, Lutjewinkel, 't Veld en de Niedorpen, zowel over de weg als over het water. Dan nog lijkt het vestigen van een tweede herberg op de driesprong een waagstuk. Lang hield Meijert het er in elk geval niet vol. In 1881 verkocht hij zijn café aan Simon Molenaar. Met hem begon een onafzienbare reeks opeenvol gende kasteleins in Het Schager Wapen. Brand Op 29 augustus 1897 werd kastelein Pieter Boon in De Nieuwe Aanleg op 29 augustus 1897 bezocht door de rode haan: 'In den nncht vnn zondag op maandag werden de bewoners onzer gemeente door het brandsignaal uit den slaap opgeschrikt. De herberg van P Boon aan de Nes stond in brand. Al spoedig was een tweetal spuiten aanwezig, maar nochtans vatte het naastaangelegen perceel van Ch. den Hartog eveneens vlam en beide perceelen brandden tot den grond toe af. Alles was verzekerd. De oorzaak is onbekend.' Brand lijkt ook de nekslag te zijn geweest voor het tweede café aan de Nes. Het pand werd herbouwd, maar niet met een horecabestemming. Na Pieter Boon volgde door de jaren heen op Nes H 1 een stoet van opvolgende bewoners, maar geen van hen was kastelein. Nu de concurrent aan de overkant was verbrand had Het Schager Wapen op de driesprong het rijk al leen. Een vetpot is het echter nooit geworden. Was De Nieuwe Aanleg gemiddeld eens per drie jaar gewisseld van eigenaar, in Het Schager Wapen hielden velen het nog geen jaar uit. Soms lijkt het gesloten, dan weer wordt het heropend. De lijst van herbergiers is te lang om op te noemen. Daarom pikken we er enkelen uit. Foto In 1919 verkocht Willem Droog Het Schager Wapen aan Jan Brommer, die kort nadien overleed. Van Brommer's weduwe, Martje Delver, en haar café hebben we een foto. Deze is eerder gepubliceerd in het boekje 'Kent u ze nog, de Schagenaars' met het volgende onderschrift: 'Dit is café 'Het Schager Wapen', vanouds bekend als 't Hutje aan de Zee op de Lange Snevert, bij de Nesbrug. Rechts voor de huiskamer ramen zien we Jan Brommer en zijn vrouw; tussen hen in staat Cor Brommer, een nakomertje. Het cafeetje en het kleine winkeltje leverde geen bestaan op. Vader Brommer reed in de jaren rond 1920 met de petroleumwagen van de firma Holsmuller uit Alkmaar. Met deze paard en wagen werden de winkeliers in de omliggende dorpen bevoor raad. In het midden (in overhemd) zit Cor Brommer, de koude bak ker van Sint-Maarten. Links dochter Martha Blaauboer-Brommer met haar zoontje Jan.' Kakelepost 04 17.indd 22

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Kakelepost | 2017 | | pagina 22