Valkkoog gezien door de ogen van Cornelis Bok omstreeks 1810. metalen bak. Om 6.00 u. vertrekt de trein. Na een zeer oncomfortabele reis komt de trein om 0.00 u. aan op het stati on van Den Haag. Ze worden onderge bracht op een adres dicht bij het station. Dan volgt de hervatting van de studie the ologie. De eerste opdracht is de inventa risatie van de kerkleden te Barsingerhorn en Haringhuizen. Hierna volgt in 1948 de benoeming van predikant bij de Nederlands Hervormde Kerk te Sint Maarten/Valkkoog. Marius Pool doet zijn intrede in de grote pastorie te Valkkoog. Om het huishouden te runnen wordt een huishoudster aangesteld. Bij de intreepreek zijn alle plaatsen in het kerkje bezet. Valkkoog is te typeren als door en door vrijzinnig. Het grootste deel van de kerkleden bezoekt zelden de kerk. In het algemeen gesproken zijn de leden aanwezig op de drie hoogtepunten van het leven nl. doop, huwelijk en begrafe nis. Bij de aanstelling wordt de jonge pre dikant op het hart gebonden vooral "uit het leven" te preken. In deze periode komt bij Marius Pool een zeker verlangen boven naar de ortho doxie. Het valt niet mee in een bijna lege kerk te preken. Als bezoeker is Marius dan ook vaak te vinden in de Gereformeerde Kerk te Dirkshorn. Volgens eigen zeggen heeft hij vaak ontactvol gehandeld. Als een jong paar zich aanmeldt voor een huwelijk of de doop van hun kind, wordt door de domi nee vaak de vraag gesteld: "Waarom wil len jullie dit, je komt toch nooit in de kerk?". Bepaald niet iedere Valkkogenaar is gesteld op zo'n kritische vraag. Als het kerstkoor onder leiding van dirigent Schut het lied: "Allen knielen nederig voor de Heer" aan het oefenen is, vraagt ds Pool of dit niet wat schijnheilig is. In de Valkkoger periode leert Marius op een wonderlijke manier zijn latere vrouw Ina kennen. Op een zondag moet de pre dikant naar Burgerbrug om te preken. Tegen het mooie ijzeren hek van de kerk ziet Marius een voor hem onbekende damesfiets met kinderzitje. Vanaf de preekstoel ziet hij een vrouw zitten die hem onbekend is. Na afloop van de dienst vertelt de vrouw hem dat ze logeert bij de familie Blok te Sint Maartensbrug. Tegelijkertijd vertelt ze dat dominee wordt uitgenodigd om thee te komen drinken. Samen wordt de fietstocht ondernomen naar de familie Blok. Vanaf dat moment komt Ina in zijn leven. In 1954 verlaat het echtpaar Valkkoog om zich te vestigen in Bergharen. Met veel verdriet moest Marius een paar jaar gele den door overlijden afscheid nemen van zijn Ina. De den ach tigj wer nag terr tain seltj aan alle een een den weri in A Leet Dor 20

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Kakelepost | 2005 | | pagina 23