Geduld
Etherpiraat Radio Black City
31ste jaargang 2023/2 nummer 95
In de Wieringermeer ontbraken toen nog ka
belnetten of Centrale Antenne Inrichtingen die
inmiddels wel in steden en andere dichtbevolkte
gebieden waren aangelegd. Voor de Omroepver
eniging was een zendlicentie nodig. De PTT (de
verantwoordelijke instantie) had in 1985 de lan
delijke zenderindeling nog niet op orde. In heel
Nederland kregen 50 nieuwe lokale omroepen
te horen dat het enkele jaren kon duren voor
dat er ruimte was gecreëerd in de ether. Ook de
O.V.W. moest nog even geduld hebben.
De angst voor een derde inbeslagname was
groot. Er werd uitgeweken naar de Noorder-
dijkweg, de boerderij van Piet Kikstra. Op de
zolder van de schuur werd een studio ingericht,
met wanden gemaakt van bewaarkisten. Met het
aansluiten van de antenne op het dak was Ra
dio Black City weer in de lucht. Deze schuuruit-
zendingen gingen enkele maanden door. Op de
niet-geïsoleerde zolder hielden Jägermeister en
een elektrische kachel de programmamakers op
temperatuur. Na enkele maanden besloot men
weer terug te keren naar de vertrouwde studio
aan de Korenstraat.
Opnieuw in de ether
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zomer
1985 was Radio Black City terug in de ether,
Klaas werkte samen met Herman ‘Drop’, ‘Chris
de snuffelaar’ en de jonge Albert-Jan Bergman.
Arbeidsvitaminen op vrijdagochtend, muziek
op de werkvloer doet het altijd goed. Verzoek
nummers kwamen per telefoon uit het gemeen
tehuis en uit de kas van orchideeënkwekerij Van
Omroepvereniging
Ondertussen werkte het bestuur van de Om
roepvereniging (O.V.W.) aan een ordelijke or
ganisatiestructuur en ledenwerving. Er kwam
een directie-omroepraad, daaronder vielen de
programmakers. Klaas Blaauwiekel werd met
algemene stemmen aangenomen als program
madirecteur. In elk dorp werd een afdelings
bestuur opgericht, dat bestuur ging op pad om
leden te werven en zo werd vertegenwoordiging
verkregen via alle verenigingen en organisaties.
Op deze manier was de vereiste brede afspiege
ling van de samenleving en een vertaling daar
van in een passend radio-aanbod verzekerd. Het
hoofdbestuur ondersteunde de directie-omroe-
praad en de vier afdelingsbesturen. Zij zorgden
ook voor contacten met gemeente, Buma/Stem-
ra, OLON, de pers, etc.
De illegale uitzendingen van Radio Black City
vanuit Kreileroord gingen niet meer samen met
de oprichting van een legale O.V.W. Op 9 maart
1985 was de laatste uitzending. Voor 10 kon
den luisteraars een cassettebandje bestellen met
hierop 45 minuten impressie van deze histori
sche uitzending, met afscheidswoorden van de
programmamakers en het laatste kwartier van
Klaas ‘Nederlands’.
namen de muziek, een collectie van enkele dui
zenden singles, in beslag. De zender werd weer
opgehaald bij de buren. Enkele kinderen in het
dorp waren zo verontwaardigd, dat zij spontaan
een huis-aan-huis collecte organiseerden. Nog
diezelfde middag werd een startbedrag van
65,30 voor een nieuwe zender aangeboden aan
de onfortuinlijke Jan Tervoort. Het kwam tot
een schikking, Jan kreeg een boete van 250,-.
Ook dit keer was dankzij donaties en giften snel
voldoende budget voor aanschaf van een nieuwe
zender.
Voor Klaas ‘Nederlands’ duurde het wachten
te lang. De onzekerheid vanuit de overheid én
de formele organisatiestructuur van de O.V.W.
stonden in schril contrast met de eenvoud en
gezelligheid van uitzenden vanuit de slaapka
mer in de Korenstraat. Een andere voorwaarde
was ook dat Klaas afstand zou doen van zijn
muziekcollectie van enkele duizenden singles
om deze in de toekomst te verhuizen naar een
studio in Middenmeer. Voor Klaas was dit het
moment om zich terug te trekken uit de orga
nisatie.