had hij 'n vrije middag. Ik zette m 'n tas op straat, riep luid: "Jan Beuk is dood, je moet hem scheren.en ik zette het op een lopen. Hij brulde nog dat hij vrij had. 'Ja gedag' dacht ik! Wat een opluchting! Maar als je jong bent, is de dood écht eng. Voor mij tenminste wel toen. Afb. 19 De pottenkast van de Scheer winkel. Foto familie Zentveld Pottenkast Afie noemde net 'het dooielaadje'. Dat was een van de laadjes van de 'pot tenkast' die wij in de winkel hadden. Dat was een kast met allemaal kleine laadjes die genummerd waren. De meeste laadjes werden gehuurd door klan ten, die hadden zo hun eigen scheer- en knipgerei. In die tijd kwam het nog veel voor dat mensen luizen hadden of eczeem. Zo'n laadje huren konden natuurlijk alleen de mensen die wat te verteren hadden. De overige laadjes waren voor ons, maar dat waren er niet zo veel. Zo was er dus het 'dooie- 36 Geestgronden, 23 (2016), nr. 1

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Geestgronden | 2016 | | pagina 38