Mh Henk Taets van Amerongen als rattenvanger van Hameln op naar de prijsuitreiking. Links mejuffrouw Van Guiick (Tineke Mooy), onze leidster. een lampionoptocht op Koninginnedag (31 augustus). Hotel Nassau Bergen gaf een kinderbal en er kwamen geregeld dansorkestjes, zodat de liefhebbers op de met rood/zwart fluwelen 'kabels' afgezet te dansvloer hun gang konden gaan. Voor de kinderfortenwedstrijd moest je een ploeg van acht vormen en jc daar mee inschrijven. Op het vrije strand ston den op nauwkeurig gemeten afstanden paaltjes langs de vloedlijn, daar geplaatst door Schotten Sr., die in dienst was van de BEM. Je ging met je ploeg naar jouw nummer en na een fluitsignaal mocht jc beginnen. Maken we een steile kant naar zee, maken we er een gracht omheen, slaan we met onze schoppen de wanden hard? Het paaltje, als hoogste punt van het fort, moest steeds mee omhoog getrokken worden. De zee komt op en dan klinkt opeens het stopsignaal. Schotten komt met zijn meetlint en zet zo nodig de door ons verzette paaltjes volgens de wedstrijdregels op de juiste plaatsen. De zee komt steeds dichterbij en de groep wiens paaltje het langst blijft staan heeft gewonnen! Met de winnende groep voorop naar Nassau Bergen, waar dc prijzen op lange tafels uitgestald staan. Eerst er langs lopen (oh, als de eersten maar niet dat nemen...) en dan mag je op je beurt iets uitkiezen. De vliegers waren het eerste weg, maar ook de schelpen doosjes vonden veel aftrek. Tieners Zo groeiden we op tot tieners, of 'bakvis- schen' zoals dat toen heette. We bleven Bergen aan Zee de beste vakantiebestem ming vinden - vooral voor de Paasvakan tie, waar weer andere tradities ontston den: sprokkelen voor het grote Paasvuur op het strand, compleet met vuurwerk; voetbalwedstrijden van 'iedereen tegen iedereen'; een steeds groter opgezet 'rover en reiziger'-spel in dc duinen, en natuurlijk eieren kleuren, verstoppen en vinden! Verder veel giechelen en 's zomers veel op het strand en in zee. Wollen bad pakken, badmutsen met bloemen erop, de jongens niet in zwembroek maar in bad pak. De 'strandpijama's' kwamen in de mode: gebloemde, flodderige pantalons van katoen met bijbehorend jasje. Ons strandvermaak werd verhoogd toen in 1938 mejuffrouw Van Guiick ge├źngageerd werd om van 11 tot 12 uur strandgymnastick te geven. Aanvankelijk vonden wij dat be-spot-te-lijk, maar toen het zo'n succes werd dat er steeds meer mensen, jong en oud, gingen meedoen, om tot slot allemaal in zee te duiken, von den wij het een prachtige nieuwigheid. Engel, dc badman uit Egmond, waak te over ons en werd geconsulteerd: 'mogen we naar dc zandbank?', om dan zijn advies op te volgen en ons veilig te voelen. We gingen ook met onze houten kano de zee op: eerst duwen door de branding, dan gauw erin en maar pedde len! Je kon zo het wrak van de 'Ulysses' bereiken, dat bij laag water goed te zien was. Avondstrandwandelingen langs de lichtende zee en soms daarin te water gaan was fantastisch! Eind augustus met zijn allen per tram naar de kermis in Alkmaar. Het 'sjimmic- huis' met bewegende bruggen en trappen en een fotoschicttent waren zeer in trek. In augustus 1939 bewoonden we De Magneet in de Pier Panderstraat. Ik herin ner mij een door ons georganiseerde kin derkennis ter gelegenheid van de geboor te van Prinses Irene (5 augustus 1939). Op de avond van 23 augustus 1939, toen Duitsland aan Engeland, Frankrijk en Polen de oorlog verklaarde, aten we op Kranenburgh. Er ontstond een stilte, en iedereen overdacht wat er zou gaan ge beuren. Een van ons liep spontaan naar de piano en speelde een langzame, plechtige prelude van Chopin. Het was, zoals wij ons later realiseerden, het einde van een Oefeningen op de plaats.

Tijdschriften Regionaal Archief Alkmaar

Bergense kroniek | 2002 | | pagina 29